Over de triskelion – en waarom dit mijn symbool is
Soms kom je een symbool tegen dat niet alleen mooi is, maar ook iets vertelt wat je zelf nog niet helemaal onder woorden had gebracht.
De triskelion is zo’n symbool.
Drie spiralen die vanuit één middelpunt naar buiten bewegen. Altijd in beweging. Altijd met elkaar verbonden en nooit los van elkaar te zien.
Toen ik het voor het eerst écht zag in Schotland, voelde het als herkenning en herinnering.
Wat is een triskelion?
De triskelion, ook wel triskel of triskele, is een oud symbool dat bestaat uit drie gebogen vormen die samen een cirkelachtige beweging maken.
Je ziet het terug in verschillende culturen; zowel in het oude Griekenland als in Keltische symboliek.
De precieze betekenis verschilt per context, maar er zit één constante in:
beweging.
En misschien nog belangrijker:
beweging die nooit op zichzelf staat.
De drie elementen zijn altijd met elkaar verbonden. Haal je er één weg, dan valt het geheel uit elkaar.
Drie krachten die samen bewegen
Wat mij raakt in de triskelion is niet alleen de vorm, maar juist ook wat die vorm zichtbaar maakt.
Je kunt de drie spiralen op verschillende manieren lezen:
- verleden – heden – toekomst
- denken – voelen – doen
- individu – organisatie – samenleving
Er is geen vaste interpretatie. En juist dat maakt het voor mij krachtig.
Voor mij staat de triskelion voor drie krachten die in mijn werk steeds terugkomen:
strategie, samenwerking en verandering.
Niet als losse thema’s, maar als iets wat continu met elkaar in beweging is.
Strategie zonder samenwerking blijft papier
In veel organisaties begint het met strategie.
We formuleren ambities en we maken plannen.
Dat is nodig maar strategie op zichzelf beweegt niet.
Ze krijgt pas betekenis als mensen haar samen gaan dragen en laten leven;
daar raakt strategie aan samenwerking.
Samenwerking zonder beweging wordt stroperig
Samenwerking klinkt vanzelfsprekend.
Tot je het probeert te organiseren.
Zodra meerdere organisaties betrokken zijn, ontstaat er iets nieuws. Iets wat niet meer van één partij is. Iets wat zich niet laat sturen vanuit één perspectief… En dan wordt het écht leuk!
Samenwerking vraagt om afstemming, vertrouwen en tijd.
Maar als samenwerking alleen maar bestaat uit overleg en afstemming, zonder richting of beweging, dan vertraagt ze.
Dan wordt het een proces op zichzelf.
Verandering zonder verbinding houdt geen stand
En dan is er verandering.
De meeste opgaven waar we aan werken - of het nu gaat om zorg, veiligheid, leefbaarheid, welzijn of recht - vragen om verandering.
Soms klein, soms fundamenteel.
Maar verandering laat zich niet afdwingen.
Die ontstaat in het samenspel tussen mensen en organisaties.
Zonder samenwerking blijft verandering oppervlakkig.
Zonder strategie blijft ze richtingloos.
De triskelion als werkmodel (zonder model te willen zijn)
Wat de triskelion voor mij zichtbaar maakt, is dat deze drie nooit los van elkaar bestaan.
- Strategie zonder samenwerking blijft een document
- Samenwerking zonder verandering wordt een ritueel
- Verandering zonder strategie mist richting
Het zijn geen stappen, geen fases, geen model.
Het is een proces van beweging.
Een continu zoeken naar balans tussen drie krachten die elkaar beïnvloeden, versterken en regelmatig ook tegenwerken.
In het besef dat je ze nooit alledrie volledig onder controle hebt.
Waarom ik dit symbool gebruik
Ik geloof niet dat samenwerking volledig maakbaar is.
Ze groeit naar volwassenheid.
In de interactie tussen mensen.
In de tijd die nodig is om elkaar te leren kennen.
In het zoeken en soms schuren tussen belangen, tempo en verwachtingen.
De triskelion laat precies dat zien.
Geen rechte lijnen en geen strak ontwerp.
Maar een vloeiende beweging waarin alles met elkaar verbonden is.
Voor mij is het geen decoratief symbool maar een herinnering.
Dat strategie, samenwerking en verandering nooit los van elkaar bestaan.
Dat maatschappelijke impact alleen ontstaat als die drie samen bewegen.
En dat mijn rol niet is om dat proces te controleren, maar om het zichtbaar en begrijpelijk te maken.
Misschien is dat uiteindelijk wat de triskelion voor mij betekent:
Niet een antwoord,
maar een manier om te kijken.
En misschien ook wel een uitnodiging.
Om anders te kijken naar hoe we samenwerken aan opgaven die groter zijn dan onszelf.